Toen ik deze titel uitgebreid boven een artikel zag staan, wist ik ineens wat ik wilde met dit blog. Als seksuoloog/relatietherapeut zie ik namelijk veel koppels met gebroken harten.

Voor wie maak ik mij sterk?

“We kunnen niet meer communiceren”, hoor ik vaak. Later blijkt dat de partners apart uitstekend in staat zijn hun zegje te doen, maar in de nabijheid van de ander vervallen in verwijten of ‘dichtklappen’.

Gesloten harten en eenzaamheid

Keer op keer word ik getroffen door de eenzaamheid die beide partners uitstralen. Uiteengedreven omdat de een vaker dan de ander seks wil. De minder behoeftige partner bestempelt de anders dan als ‘onverzadigbaar’ terwijl de behoeftige van het stel de ander beschouwt als ‘nooit te willen’. Ook zie ik veel partners van (cyber)seksverslaafden, Vaak onmiddellijk na het uitkomen van het geheime seksleven, zittend in de achtbaan van emoties die hoort bij de traumatische ervaring van de onthulling. Ook zie ik de (cyber)seksverslaafden zelf, meestal naar me toegedreven door het ultimatum “je doet er wat aan, of ik ga van je scheiden!” Ik zie koppels die nauwelijks of geen gemeenschap kunnen hebben, wegens pijnklachten bij de vrouw, voortijdige zaadlozing of erectiezwakte bij de man of een andere seksuele aandoening. Naast de genoemd problemen kampen de meeste van deze koppels ook met een verstoorde of slecht ontwikkelde communicatie. Helaas lijden de meeste onder hen aan een gebroken of gesloten hart. Want ook al zijn harten soms niet gebroken, vaak zijn de luikjes aan beide kanten dichtgegaan.

Hoe verder?

Desondanks komen ze wel naar me toe. Ik waardeer en respecteer hun bereidheid en moed om hun situatie onder ogen te zien en de uitdaging van ‘een nieuwe weg’ aan te gaan. Momenteel strandt veertig procent van de huwelijken, waarbij geregistreerde of ongeregistreerde samenwonenden niet zijn meegerekend. Mijn cliënten willen geen bijdrage leveren aan het verhogen van dit percentage, maar willen juist kijken of ze voldoende draagkracht hebben om met elkaar verder het leven te delen.

Kijk eens diep in je eigen hart

Dat een relatie uitloopt op een scheiding is allang geen uitzondering meer. We kijken er niet meer van op. Sterker nog: we verbazen ons eerder als een koppel dat al 25 jaar bij elkaar is, nog altijd een gelukkige indruk maakt. Daarom vraag ik je: Hoe zit het bij jou? Ben jij gelukkig in je relatie? Of fluistert diep van binnen een stemmetje: “Kom op, er is zoveel meer te beleven!” Misschien heb je geen stemmetje, maar een onbestemd gevoel dat er meer moet zijn, ook al heb je niets te klagen. Meestal stop je dat stemmetje of dat onbestemde gevoel diep weg en tover je je ‘gelukkige’ glimlach tevoorschijn, zodra iemand jou ziet.

Laat ik je geruststellen: je bent heus niet de enige die dergelijke gevoelens achter een dikke muur heeft weggemetseld. Veel mensen lijden onder de chaos in relatieland. We lijken massaal het relatiespoor bijster. De agenda’s van relatietherapeuten zitten dan ook overvol.

Duurzaamheid & mentaliteit

Natuurlijk zijn wij in staat om duurzaamheid in relaties te creëren. Maar dat gaat niet vanzelf. Daarvoor zullen we onze mentaliteit dienen te veranderen. Gedachtegangen, overtuigingen en vaardigheden aanpassen.

Wat heb ik te bieden?

En daar wil ik in bijdragen. Ik heb in de loop der jaren – door alles wat ik meemaakte in mijn eigen leven en door mijn werk als seksuoloog/relatietherapeut – veel in mijzelf moeten veranderen. Ik ben er alleen maar wijzer en gelukkiger van geworden. Die ‘eigenwijsheid’ wil ik graag delen. Dat wil ik niet alleen doen in mijn spreekkamer, maar ook in dit blog op deze website. Ik neem je als lezer bij de hand, om je een nieuw landschap te tonen van je mogelijkheden in relaties. Je zult ideeën opdoen die je kunt eigen maken, zodat jij je eigen wijsheid gaat ontdekken, toepassen en ervan genieten.

Wil je op de hoogte blijven van nieuw columns? Ik laat het weten als je jij je hier aanmeldt.